
Το aggressive franchise model είναι ένα μοντέλο ανάπτυξης franchise που χαρακτηρίζεται από έντονο ρυθμό επέκτασης, επιθετικά οικονομικά κίνητρα και εστίαση στην ταχύτητα κάλυψης αγορών πριν τους ανταγωνιστές.
Στην πράξη το Aggressive franchise Model σημαίνει:
Γρήγορη γεωγραφική επέκταση: Άνοιγμα πολλών καταστημάτων σε μικρό χρονικό διάστημα, ακόμα και με «κανιβαλισμό» ανάμεσα στα σημεία.
Επιθετικά κίνητρα προς υποψήφιους franchisees:
Χαμηλό entry fee ή ακόμα και μηδενικό.
Επιδοτούμενες επενδύσεις (π.χ. κάλυψη εξοπλισμού ή ενοικίου).
Εξαιρετικά ευνοϊκές συμβάσεις, με περιορισμένο ρίσκο.
Διαφημιστικό "blitz", με πολύ δυνατή προβολή σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο για να προσελκύσει επενδυτές και πελάτες.
Standardization & scale, στοχεύοντας στη δημιουργία μοντέλου που κλωνοποιείται εύκολα και ταχύτατα.
Στο εξωτερικό μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα Luckin Coffee από την Κίνα, που από το 2017 κατάφερε να ξεπεράσει τα Starbucks σε σημεία στην Κίνα, εφαρμόζοντας ένα υπερταχύτατο franchise rollout, με mobile-first στρατηγική και μηδενικό προσωπικό σε πολλά καταστήματα, αξιοποιώντας με χαμηλή αρχική επένδυση και πλήρη ψηφιακή λειτουργία, όπως και τα Anytime Fitness, από τις ΗΠΑ, με πάνω από 5.000 σημεία παγκοσμίως, χαμηλό αρχικό κόστος, δυνατότητα των franchisees να ανοίξουν παραπάνω από ένα σημείο.
Τα Πλεονεκτήματα του Aggressive Franchise Model εστιάζονται στην ταχεία κατάκτηση μεριδίου αγοράς, στη δημιουργία brand awareness σε σύντομο χρόνο και στη δυνατότητα επίτευξης οικονομιών κλίμακος, ενώ τα Ρίσκα αφορούν σε κορεσμό της αγοράς, στην ανεπαρκή υποστήριξη των franchisees λόγω μεγάλης και μη ελεγχόμενης ταχύτητας ανάπτυξης, στην υποβάθμιση της εμπειρίας του πελάτη και της ποιότητας των υπηρεσιών, όπως παρατηρήθηκε σε αλυσίδες που δραστηριοποιήθηκαν στο παγωμένο γιαούρτι, στα κουλούρια και στα ντόνατς, αλλά και σε αρκετά coffee shops.
Το Aggressive Franchise Model αποτελεί μια στρατηγική ταχείας ανάπτυξης, κατά την οποία μια αλυσίδα στοχεύει στην ταχύτατη εξάπλωση του δικτύου της, αξιοποιώντας ελκυστικά οικονομικά κίνητρα, συμπιεσμένο χρόνο έναρξης και έντονη εμπορική προβολή. Εφαρμόζεται κυρίως από brands που θέλουν να κυριαρχήσουν γρήγορα σε νέες ή αναπτυσσόμενες αγορές, προτού το κάνουν οι ανταγωνιστές τους.
Χρησιμοποιείται επιτυχώς τόσο σε ώριμες αγορές (ΗΠΑ, Ε.Ε.) όσο και σε αναδυόμενες (Ασία, Μ. Ανατολή), ενώ βλέπουμε παραδείγματα και στην Ελλάδα, ειδικά στον χώρο της καφεστίασης και του street food.
Όμως, η επιθετικότητα έχει και τίμημα. Αν δεν υπάρχει στιβαρό back-office, οργανωμένη υποστήριξη και πραγματική προετοιμασία για κλιμάκωση, το μοντέλο μπορεί να οδηγήσει σε ασυνεπές brand experience, κακό service, ζημιογόνους franchisees και τελικά σε απαξίωση του brand.